درباره صنایع منز قورچی (MENZ)

بحران بنجل سازی و مانیفست منز قورچی

مقدمه:

فاجعه ای پنهان در ساختار اقتصاد و سلامت در جغرافیای اقتصادی امروز، پدیده ای خطرناک به نام « بنجل سازی » و « بنجل فروشی »در حال بلعیدن سرمایه های ملی، قدرت خرید مردم و از همه فاجعه بارتر، سلامت عمومی جامعه است.

این جریان که از صنایع غذایی تا ابزارآلات صنعتی و لوازم بهداشتی را در بر میگیرد، یک انتخاب ساده تجاری نیست؛ بلکه یک چرخه « فقر القایی» و یک غارت سازمان یافته است.

این نوشتار، کالبد شکافی عمیق این بحران و تبیین مرز میان « صنعت اصیل » و «سوداگری زباله« است.

۱ .مکانیسم فقرزایی از طریق کالای ارزان 0 چرخه تخریب سرمایه0 

بزرگترین فریب فروشگاههای تخفیف دار و واردکنندگان کالای ارزان، ایجاد « توهم صرفه جویی« است.

مشتری به دلیل کاهش قدرت خرید، به سمت ارزانترین گزینه ها هدایت میشود، اما تحلیل مهندسی و مالی نشان میدهد که این خرید، آغاز یک سقوط اقتصادی است:

فرمول هزینه ی طول عمر (Cost cycle-Life):

دفعات استفاده یا طول عمر مفید / قیمت خرید اولیه  = هزینه واقعی هر بار استفاده

کالای بنجل شاید در لحظه خرید ۵۰ ٪ارزانتر باشد، اما به دلیل طول عمر بسیار کم گرانتر است

اتلاف منابع و سرمایه های ملی: مواد اولیه، انرژی و نیروی کار ملی که باید صرف ساخت محصوالت پایدار شوند، در این فرآیند تبدیل به کالاهای یکبار مصرفی میشوند که به سرعت به دپوی زباله ها میپیوندند. این یعنی سوزاندن منابع کشور برای سودهای مقطعی و واسطه ای.

2. زنجیره ی تأمین سمی در صنایع غذایی و سلامت عمومی

یکی از تاریکترین ابعاد بنجل سازی، هدایت مواد غذایی کم ارزش، فاقد استانداردهای کیفی، یا در آستانه انقضا به سمت سفره های مردم از طریق فروشگاههای تخفیف دار است.

کارخانجاتی که باید ضایعات و محصوالت رد شده ی خود را طبق پروتکلهای بهداشتی معدوم کنند، برای فرار از هزینه های معدوم سازی و جبران بی کفایتی تولید خود، این محصوالت را با تخفیفهای سنگین وارد چرخه مصرف جامعه میکنند .

سوءتغذیه پنهان ( Hunger Hidden) :این محصوالت، کالری ارزان و شکم پرکن(چربیهای ترانس، شکر و افزودنیهای مضر) را به وفور دارند اما فاقد هرگونه ارزش غذایی، ویتامین و پروتئین هستند.

نتیجه ی این سیستم، جامعه ای بیمار، دچار سوءتغذیه و هزینه های درمانی سرسام آور است.

لوازم آرایشی و بهداشتی بنجل: واردات و توزیع مواد بهداشتی فاقد کیفیت در ظروف لوکس، مواد شیمیایی ممنوع و فلزات سنگین را وارد پوست و بدن مصرف کنندگان میکند که منشأ بیماریهای پوستی حاد و سرطان هاست.

 ۳ .ابزارآالت بنجل؛ تله های مرگ در محیط کار

تخریب کیفیت فقط به غذا و دارو محدود نمیشود.

ورود ابزارآالت صنعتی بیکیفیت و غیراستاندارد ( اعم از تولیدات کارگاهی ضعیف یا واردات تاجران بنجل خر ) مستقیماً با جان کارگران بازی میکند:

تاجر بنجل خر: واسطه ای است که به کارخانه های درجه سه خارجی سفارش تولید محصول با ظاهر فریبنده اما متریال ضعیف ( کاهش ضخامت ورق، استفاده از پلاستیک بازیافتی خشک، حذف آلیاژهای استاندارد در بلبرینگ و دیسکها ) میدهد.

خطرات جانی: شکستن صفحه برش در حین چرخش سرعت بالا، بریدن آچار زیر بار، یا قفل کردن و از هم پاشیدن رینگ و بلبرینگ فرغون در کارگاههای عمرانی، مصدومیتهای شدید و نقص عضو کارگران را به همراه دارد.

 ۴ .مانیفست صنایع « منز قورچی »: اصالت متریال و مسئولیت اجتماعی

در دورانی که بازار مملو از ابزارهای فیک و یکبار مصرف شده است، برند » منز قورچی » Menz Ghourchi کیفیت افراطی و پایبندی به متریال واقعی را به عنوان یک مسئولیت اخلاقی و مهندسی تعریف میکند.

اصول بنیادین مِنز قورچی در برابر موج بنجل سازی:

1-      صداقت متریال (Honesty Material ): ما در کارخانه تبریز، از فولاد درجه یک، رینگهای ضخیم مهندسی شده و بلبرینگهای صنعتی واقعی استفاده میکنیم. محصول ما باید زیر بار سنگین ترین پروژه ها دوام بیاورد، نه اینکه در اولین ماه کار دچار دفرمه شدن و شکستگی شود.

2-      ارائه فاکتور رسمی و شفافیت قانونی: فروش مستقیم از کارخانه همراه با ارائه فاکتور رسمی، نشاندهنده ی اصالت کالا و مسئولیت پذیری کامل در قبال خریدار است.

3-      آموزش اقتصادی به مشتری: ما وظیفه خود میدانیم که تفاوت هزینه ی استهلاک کالای باکیفیت را با زباله های صنعتی به مشتری نشان دهیم تا فریب قیمتهای پایین و تخفیف های غیرواقعی را نخورد.

سخن پایانی:

کیفیت یک ویژگی تزیینی نیست؛ کیفیت مرز میان احترام به انسان و خیانت به اوست. چه در صنایع غذایی که با سلولهای بدن انسان سر و کار دارد و چه در صنایع فلزی و ابزارسازی که حافظ امنیت جان کارگر در کارگاه است، ایستادگی بر سر کیفیت، بزرگترین بیانیه ی اعتراضی علیه فرهنگ بنجل فروشی است.

صنایع مِنز قورچی با افتخار در جبهه ی اصالت متریال ایستاده است.